Iver Kleive er en organist som er godt representert i møblerte audiofile platesamlinger. Spesielt samarbeidet med Knut Reiersrud på innspillinger hos Kirkelig Kulturverksted har satt dype spor blant musikkinteresserte som setter pris på god lyd, og samtidig verdsetter at sjangergrenser neglisjeres.
14 år etter at jazzlegenden Miles Davis døde i 1991, er det tilgjengelig en enorm mengde innspillinger. Avhengig av hvor dypt man trenger inn i bootleg-verdenen, vil en diskografi telle flere hundre titler, og antallet er stadig stigende. Mye innspilt konsertmateriale er enda ikke utgitt av Sony, som sitter på rettighetene til materialet fra størstedelen av hans karriere (1956-84).
Er du en av de mange som har kjøpt den tungt annonserte "Look of Love"? Synes du den kanskje var litt kjedeligere enn forventet? Helt enig. Men Diana Krall har gitt ut så mangt annet, med vesentlig mer sprett i! Her får du en liten guide til noen av de andre albumene til Krall.
Eg fekk for ei stund sidan spørsmål om å skrive ein artikkel med overskrifta ”ein jazzist sine ti beste plater.” Av ulike grunnar blei det ikkje gjort då, men eg skal no gjere eit forsøk. Dette er jo eigentleg ei umogeleg oppgåve, og eg føler meg med eitt plassert i platebutikken til Rob Flemming i Nick Hornby si bok ”High Fidelity.” Der flaug oppgåver med å rangere dei ti beste av det meste (stort sett innan musikk) veggimellom heile tida.
Jula nærmar seg, og mange av oss skal køyre mange timar i bil for å kome oss heim til familie og vener. Julemusikk frå stereoanlegget er obligatorisk, men svar meg ærleg no: Er det ikkje mykje skvip du høyrer på? Kven er det som har valt ut desse songane...? Er det du eller ein tomsing i eit eller anna plateselskap?
Sigurd Køhn, ein av dei fremste jazzsaksofonistane i landet, var ein av dei mange som omkom under flodbølgjekatastrofen i Søraust-Asia 2. juledag i 2004. Det er litt seint med ein nekrolog no, og dette er heller ingen nekrolog. Dette handlar om eit minne om ein saksofonist eg såg opp til, og som eg ved fleire høve har hatt gleda av å høyre live og snakke med.
I dag kan vi høre Duke Ellington, Edward Elgar og andre artister sine innspillinger fra 1930-tallet i stereo. Innspillinger gjort 25 år før stereoinnspilling begynte å bli vanlig, og 30 år før disse innspillingene begynte å dukke opp i stereo på LP'er. Hvordan kunne dette skje? En introduksjon til dette fenomenet, og samtidig en litt skjev presentasjon av Edward Elgar med taktstokken i egne hender i denne perioden, fra en nyere cd utgitt på Naxos Historical.
Plateselskapet 2L lanserer sin tredje utgivelse i Blu-ray Audio. Vi har lyttet til et førproduksjonseksemplar.
For kort tid siden skrev vi om den Grammy-nominerte Divertimenti fra 2L, utgivelsen som også er verdens første rene audioutgivelse som Blu-ray. Nå har vi lyttet til Blu-Ray nummer to fra dette plateselskapet.
Trondheimssolistene oppnår Grammy-nominasjon med verdens første rene lydutgivelse på Blu-Ray. Vi har lagt utgivelsen under stetoskopet.
Sølvguttene har kommet med en juleplate litt uten om det vanlige. Plata spenner vidt med komposisjoner tilbake fra 900-tallet og helt frem til vår tid. Innspilingen er gjort i Uranienborg kirke og i Oslo Domkirke og er produsert av Lindberg Lyd AS. Utgivelsesdato er 22. november.
Den portugisisk fødte pianisten Artur Pizarro er ingen ny artist hos Linn Records, med sine vakre og livfulle tolkinger av Bethoven sine pianosonater og Chopin reminisanser og sonater. Disse er fordelt på fire SACD-skiver, hvor alle er hybride multikanals utgivelser.
Nå er det impressionisiske komponister som står for tur, og først ut er denne platen med komposisjoner av Ravel. Den er den første i en serie på to som skal utgjøre komplette pianoverker av Maurice Ravel.
Albumet Walking in the Sun er det sjette for Linn Records av Barb Jungr, medregnet trioutgivelsen Girl Talk sammen med Mari Wilson og Claire Martin. Denne kvinnelige sangeren er en av mine favorittartister på dette plateselskapet. Hvor plasserer så denne utgivelsen seg i terrenget?
I tillegg til sine rike kulturtradisjoner med strikkevotter og heimbrent, har kommunen Selbu med sin beliggenhet at the dark side of Jonsvannet en vakker kirke der de eldste delene antas å stamme fra 1100-tallet. I denne kirken holdt Trondheimsolistene konsert med Marianne Thorsen som solist på tre av Mozart sine fiolinkonserter en dag i mai i år. Dette førte til en utgivelse på kombinert CD / SA-CD på plateselskapet 2L.
Kven er det som syklar rundt i London heile dagen fordi purken har teke lappen hennar...? Har du høyrt på radio siste månadene, er det stor sjanse for at du veit svaret. Lily Allen har to singlar som blir spelte mykje for tida. Men skal du kjøpe, kan du like godt ta med heile albumet heim. Dette er nemleg veldig bra!
Ian Shaw er en Britisk Jazz-sanger i toppsjiktet, og han har gjort vågestykket å lage en hel SA-CD med coverlåter av et utvalg av Joni Mitchell sine sanger.
![Karin Krog og Steve Kuhn - together again [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/086218b2ac4369b7cefd2acbee0be8b1_S.jpg)
69 år gamal norsk jazzsongarinne møter 68 år gamal amerikansk jazzpianist. Kva får me då? Får me tidenes partyplate, heftige rytmar, psykedeliske akkordgongar og alternativ instrumentbruk? Nei, me får ikkje det. Men kva får me eigentleg?
![Sigurd Køhn quartet – This place [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/9653b574708b7a6469e28ee67a57dc73_S.jpg)
Sigurd Køhn døydde som kjent 2. juledag 2004 då tsunamien overraska han og hundretusenar av andre i Søraust-Asia. Køhn var på velfortent ferie i Thailand med familien sin etter å ha spelt inn plata ”This place” med jazzkvartetten sin. Plata blei gitt ut i haust, og fortener så absolutt ein omtale her.
![Jamie Cullum – Catching tales [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/c6db11a71571f6269d8aa754fc40212f_S.jpg)
Jamie Cullum har klart å vise fleire enn meg at han er ein svært dyktig jazzpianist. Når han i tillegg skriv fengande låtar og arrangement og syng kult, gjer det han til ein av mine favorittartistar for tida. Men sjølv om dei to førre albuma har vore spanande, har eg ikkje heilt følt at Cullum har treft innertiar enno. Klarar han det med sitt nye album, ”Catching tales,” mon tro...?
![Katie Melua – piece by piece [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/47b9371a5ec847a6416d19e09506ac86_S.jpg)
Eg likte det første albumet til Katie Melua. Enkel og roleg musikk blei toppa av ei vakker og særeigen stemme. Konseptet kunne høyrast kjedeleg ut, men var det ikkje. Eg gledde med difor veldig til album nummer to (”Piece by piece”) skulle kome. Med enno fleire låtar skrivne av Melua sjølv, hadde eg tru på at dette kunne bli eit enno betre album.
![Michael Camilo – Solo [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/fe392f78a62c6fc460cf8c2a182b395f_S.jpg)
Michael Camilo er ein av artistane som no har fleire plater omtalt her på audiophile.no. Det pleier å vere eit kvalitetsteikn, og eg kan seie med ein gong at det er det denne gongen òg. Førre gong leverte han ei god og variert jazzplate med ein jazztrio, men denne gongen er han heilt åleine...
Handel er vel av de mer undereksponerte operakomponistene, og denne innspillingen av Emma Bell med Scottish Chamber Orcestra er med på å illustrere at det er på tide å gi disse komposisjonene enda større oppmerksomhet.
Dette ferske albumet fra Claire Martin på Linn Records skiller seg ganske markant fra forrige utgivelse i min samling fra samme artist. Der ”Too Darn Hot” lett kan gis karakterstikken galla-jazz, er denne nyeste utgivelsen langt mer lavmælt og stillferdig.
70 år gamle James Cotton har spelt munnspel sidan han var seks år, vore profesjonell musikar i over halvt hundreår og gir framleis ut plater. ”Baby, don’t you tear my clothes” er den foreløpig siste, og den kom ut i fjor. Det er ikkje mange som kan vise til ei like lang karriere som Cotton. Spørsmåla blir jo då naturlegvis om han framleis heng med, og om han har noko nytt å tilføre musikken...
![Spyro gyra - in modern times [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/c82e68ecc91a6115905b52a4dab0ec5b_XS.jpg)
Kjenner du til Spyro Gyra? Viss du svarar nei no, er du truleg ikkje åleine. For sjølv om bandet har helde på i over 30 år, er mellom dei meir kjende jazzbanda i USA, stort sett har turnert sidan 1979 og har gitt ut 20-30 album, skal eg ærleg innrømme at eg visste lite om dei før eg fekk denne plata i handa.
![Paul Motian – I have the room above her [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/f7f8c4727a011019fe43a7eaa92bf9a5_XS.jpg)
Når eg tenkjer på jazztrio med gitar, saksofon og trommer, går assosiasjonane mot frisk bop-jazz, melodiøse, kule riff og heftige improvisasjonar. Når det gjeld den siste plata til Paul Motian, stemmer lite av dette. Rett nok snakkar me om den same besetninga, men albumet ”I have the room above her” inneheld ikkje ein takt med klassisk jazz. Her er det moderne, roleg og melankolsk som er stikkorda.
![Katie Melua - Call off the search [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/576492c356d8e0278dfa7b752bad5bc8_XS.jpg)
Katie Melua er eit relativt ferskt, men ikkje lengre ukjend namn i musikken. Albumet ”Call off the search” er blitt litt over eit år gamalt, men diverre har eg ikkje fått øyrene opp for det før nyleg. Og ja, eg meinar det når eg skriv ”diverre.” For sjølv om denne plata ikkje er revolusjonerande på nokon måte, har den noko ved seg. Les vidare så skal du få sjå...
![Chick Corea and Trondheim jazz orchestra [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/dd34e32172fe0202ef287e574244e1d2_XS.jpg)
Ta ein stykk internasjonal jazzstjerne, ei karriere full av kjende og ukjende låtar, ein arrangør, eit jazzorkester med utspring frå jazzlina på Konservatoriet i Trondheim og plasser dei på ein jazzfestival på Romsdalskysten ein sommarkveld. Sørg for at konserten blir teken opp, vent så i nesten fem år og gi den så ut på plate. Dette er oppskrifta bak dette albumet, og ingen blir vel overraska viss eg seier at eg gleda meg til å få denne plata i CD-spelaren.
"Changing Places" var en strålende platedebut av Tord Gustavsen Trio. Oppfølgeren "The Ground" er enda bedre.
![Joss Stone – mind body soul [copy protected]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/f8091000de3f026d209837e21bc2e700_XS.jpg)
Etter å ha høyrt på og skrive om Joss Stone si første plate, kunne eg knapt vente til nummer to skulle kome. Den første plata, ”Soul sessions,” var basert på coverversjonar av gamle soullåtar, og Stone sin eigen musikk skulle sparast til neste utgiving. No har eg hatt ”Mind body and soul” i hus nokre veker, og eg har knapt høyrt på anna musikk denne tida. Me veit allereie at Joss Stone er eit stort songtalent. Men korleis blir det når ho òg skal skrive musikken...?
![Apes and babes – Rå [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/b262fcb3a88d76445a5d5d6ad933cf2d_XS.jpg)
Ta fire apekattar, fire babes, ta frå dei alle instrument og plasser dei på ei scene eller i eit studio. Kva får du då? Då får du acappella-bandet ”Apes and babes.” Lurer du på kva eit acapella-band er, eller lurer du på om dette kan vere noko kult? Eg trur eg kan røpe at kult er det iallfall. Vil du vite meir, er det berre å lese resten av omtalen.
![Basie and beyond [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/6cff81ed2fd5fd02c6bfe5986e55231b_XS.jpg)
Trur du at tolv tradisjonelle swinglåtar, skrivne og arrangerte av to gamlingar og spelt inn i 2000 er lite spanande? Trur du at eit album utan store overraskingar, utan originale akkordskifte og framande instrumenteringar er keisamt? Trur du storbandmusikk er ”heismusikk?” Då tek du feil! Og viss du trur dette, har du truleg ikkje høyrt plata ”Basie and beyond” med The Quincy Jones / Sammy Nestico Orchestra.
![Jan Garbarek - In Paradise of Dreams [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/e2acd849d365015ef08ef5b696dc9e31_XS.jpg)
Jan Garbarek treng vel ikkje i seg sjølv nokon lang introduksjon. Ein av Noreg sine mest kjende og sermerkte saksofonistar har nettopp kome med ny plate. Garbarek har ei over 30 år lang og svært aktiv karriere bak seg, og han har utvikla seg mykje under vegs. Kva nytt bringer så denne innspelinga?
![Wonderbrazz - Bopa II Opera [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/5288462d048e0d3f60f64bb84cff6df4_XS.jpg)
Wonderbrazz… hmm… Eg kom plutseleg til å tenkje på noko heilt anna enn musikk nett no. Rare greier. Men Wonderbrazz er iallfall ei dansk gruppe som kom med ei ny plate, "Bopa II Opera," i februar. Med trompet, trombone, saksofon, tuba og perkusjon samt litt innleigd rap og gitar i bandet, tek jo dette til å høyrast spanande ut.
![Joss Stone - Soul sessions [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/f0ba2bfd8f936a77d3b146acfe9443c7_XS.jpg)
Soul, soul og atter soul. Roleg, avslappa soul med 1970-talspreg. Er du redd for å få overdose av dette, bør du halde deg langt unna den siste plata til Joss Stone, "Soul sessions." Er du ikkje det, er det derimot store sjansar for at du vil finne deg ein ny yndling i ho.
![Jamie Cullum - Twenty something [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/2722f6bcd13027c06fe9d3b0e6f955cf_XS.jpg)
Dei av dykk som har lese omtalen av den førre plata til Jamie Cullum, veit at eg hadde store forventningar til "Twenty somehting." Cullum har vist at han kan vere både kul og moderne, sjølv innan tradisjonelle jazzlåtar, så det var spanande å sjå kva retning han hadde valt på album nummer to. Og var mine forventningar i det heile mogeleg å leve opp til?
![Christina Dahl - Heartbeats [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/b1d237aad44a95e3871fc116e6241517_XS.jpg)
Hugsar du Us3 – jazz-hip-hop-bandet som laga ein del ganske så kul musikk for over ti år sidan? Dei blanda hip-hop, samplingar av gamal jazz og mykje anna med eigen instrumentaljazz og rap. Det var noko heilt nytt då, og er høyrer framleis mykje på Us3. Christina Dahl er ein dansk saksofonist som med denne plata, Heartbeats, prøver på noko liknande. Fungerer det, mon tro...?
![Jamie Cullum - Pointless Nostalgic [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/c5f7f8ba22bc61faa6aa803ae1139d1d_XS.jpg)
Det blei alt for lite ski på meg denne påska. Det blir vel ikkje rett å skulde det på Jamie Cullum, men han var iallfall med meg på påskeferien i år, og han tok ein god del av tida mi …eller plata hans, Pointless Nostalgic, gjorde iallfall det… Den har vore med meg i CD-spelaren i bilen nokre tusen kilometer rundt om kring i Sør-Noreg no, og eg kan ikkje seie anna enn at me har blitt gode vener.
![Jacob Young - Evening falls [CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/0d1fd34f22c9730e91eb5170fbddc114_XS.jpg)
Eg kan likegodt innrømme det med ein gong: Eg hadde ikkje høyrt om Jacob Young før eg fekk denne plata. Når det viser seg at dette er Young si første internasjonale utgiving, så eg får trøste meg med det, sjølv om han sidan 1995 m.a. har utgitt tre soloalbum. På denne plata er han leiar for ein spanande kvintett og han har sjølv skrive musikken. Det som slår meg, er at dette ikkje er eit heilt gjennomsnittleg album på nokon måte…
Då var det Keith Jarrett sin tur igjen. Eg har omtala han fleire gonger tidlegare, og han fekk til og med eit album i artikkelen "Ein jazzist sine ti beste plater." Det er altså ting som tyder på at eg likar Jarrett. Her får me eit liveopptak frå 2002 med den faste trioen hans. Kan det bli noko anna enn bra?
Mer...
Musikkmeny
Sidemeny
