![Michael Murray - Dupré, Franck, Widor [SACD/CD]](http://www.audiophile.no/media/k2/items/cache/211fb1d06f9479a7650fc3bb47b93c8b_XL.jpg)
Orgelmusikk er kanskje ikkje den musikken folk flest set seg ned og høyrer på. Den forutset litt volum og stiller visse krav til anlegget for å få fullt utbytte. Ein må også vere innstilt på å lytte aktivt, orgelmusikk er ikkje bakgrunnsmusikk. Likevel er det fint til å få fram ulike stemningar, berre tenk på korleis orgelet blir nytta i kyrkja, til alt frå dåp, bryllup og gravferd.
|
Musikk: |
**** |
|
Lyd: |
*** |
|
Label: |
Telarc |
Michel Murray har her valt ut stoff frå tre ulike komponistar. I musikken til Michael Dupré er det vanskelegare å dra ut melodilinene. Den er meir bygd opp av akkordar og klang, og brukar dette for å få fram ulike stemningar. César Franck og Charles-Marie Widor har begge hatt mykje å seie for utviklinga av orgelsymfonien. Franck sitt verk "Grande Pièce symphonique" (spor 7) er sett på som ein prototype, sjølv om det er Widor som blir rekna som oppfinnaren av orgelsymfonien. Murray har valt ut krevande stykkje og eit krevande instrument, men han taklar begge deler bra.
Eg synest personleg dette er tøff musikk. Den krever som sagt ein del av lyttaren, men gjev også mykje tilbake.
TMB
