fredag november 16 , 2018
søndag, 11 september 2016 07:59

Van den Hul DDT II Special - effektiv mot det meste Spesial

Skrevet av

I Nederland skal dei ha god greie på diamantar. For nokre tiår sidan var det ein luring der som tenkte: kva med å slipe diamantnælene på pickupar litt ekstra fine…..?

 

Denne luringen var  Aalt-Jouk van den Hul. Firmaet hans leverer både spesial hifi-kablar, og kostbar elektronikk, men det nok fyrst og framst platespelarmann han er. Det heile starta visstnok med at familiens platespelar vart konfiskert av soldatar under 2.verdskrig, slik at Aalt-Jouk måtte bygge ein ny. Så fatta han interesse for dette med korleis nål og stift skulle ligge i rilla på best måte. Han modifiserte fyrst nokre Philips-pickupar. Seinare designa han pickupar for Empire (1000z van den Hul) og Benz, før han endeleg lanserte sin fyrste eigenproduserte pickup; van den Hul MC 10. Den kjøpte eg. Trur det var i 1984.  Ein veldig god pickup som vart endå betre då han fekk ein Eminent Technology ET 2 luftlagra tangentialarm å kose seg i. Telarc si 1812-overture vart attgjeven utan problem, og matchen var elles så god at eg sleit pickupen totalt ut. Det vart ikkje logga, men det tok rundt elleve år. Og eg spelte mykje plater, slik at dette er den stiften eg veit om som har hatt lengst levetid. Minimum 1500 timar i rillene, og då tek eg ikkje hardt i.

 

Mange modellar, og to ulike slipingar

No kom Aalt-Jouk med fleire pickupmodellar etter kvart. Han hadde også laga ei endå finare sliping enn sin fyrste, der nåla er smalna med ein tredjedel, Desse pickupane er ganske dyre, og startar med modellen ”The Frog” til 20 990 kroner, medan toppmodellen Colibri XGA kostar 89 900.  Alle mellomliggande pickupar har denne VdH 1S-nåleslipinga, og skil seg frå kvarandre mellom anna ved ulikt tal på viklingar, kopar, sølv eller gulltråd og  kabinettmateriale med ulike kvalitetar. Men heldigvis er det rimelegare alternativ, og den gamle VdH 1-slipinga er også noko av det beste som finnest. Så lat oss i fyrste omgang sjå og lytte til inngangsmodellen Van den Hul DDT II Special.

 

 

Med VdH 1-sliping

DDT er nok den billegaste pickup du kan få tak i med Van den Hul-slipt nål. Går du to tusenlappar opp i pris, får du modellen med same namn som min 80-tals MC 10, men det er neppe identisk med min gamle yndlingspickup. No er MC 10 oppgjeven til å ha sølvvikla spolar, og litt høgre output enn det eg minnest. Dessutan har eg høyrt rykte om at DDT er identisk med den opprinnelege MC 10, noko eg har vanskeleg for å tru.  Og når det gjeld spesifikasjonar, er det i dag ingen skilnad på DDT II Special og MC 10 – til og med fargen er lik. Det er andre spennande alternativ i denne relativt skapelege prisklassen, og det er verd å merke seg MC ONE, som ikkje er anna enn ein finplukka og forfina MC 10. Så har vi MC 2, ein høgoutpututgåve som leverer 2,25 mV ut, slik at han kan brukast rett inn i MM-inngangar på forforsterkarar. Uansett har eg ein DDT klar til utprøving…

 

DDT – endeleg

Pickupen fekk aller fyrst prøve seg i ein Jelco-arm, påmontert eit flunkande nytt drivverk frå Luxman. Armen er velsigna enkel å ha med å gjere, og med eit minimum av justeringsarbeid kunne eg sjekke sporinga, som låg på 60-70µ, alt etter kor sterkt stifttrykket var. Eg la meg på 1,5 gram, og gjekk ikkje bort frå dette.

Fyrste jobb var nokre timar med innspeling, som fekk bort mesteparten av ein litt metallisk klingande øvre mellomtone. Det tok berre to kveldar før eg kjende meg fornøgd nok til å faktisk høyre på pickupen. Ting endra seg også etterpå, men etter gode 30 – 40 timar i rillene kunne eg seie meg fornøgd, og den ordentlege lyttinga kunne ta til.

Eg la umiddelbart merke til den gode, gamle VdH-bassattgjevinga. Eit karaktertrekk eg hugsar frå MC 10, pickupen eg måtte gje opp attende i 1995. Markant og kontant, med eit vell av detaljar som er interessante for gamle bassistar. Eg er tilbøyeleg til å seie at VdH-bass er den beste måten eg veit å høyre bass på, og det er frydefullt å lytte til bassdetaljar på plater av Genesis, Yes, David Bowie, 10CC, Supertramp så vel som mange av dei klassiske eg prøvde.  Dette gjer også noko med opplevinga av dynamikk. Alle fortissimo vert tydelege og gjev den tilfredsstillande snerten som mange er så glade i. Nyansar understrekast på ein måte som gjer at det er lett å få med seg ganske så komplekse musikkverk. Den som likar at rytme og bass er markert i musikken, bør absolutt vurdere DDT.

Lenger oppe i frekvensområdet er DDT meir diskutabel. Øvre mellomtone markerast, noko som er akkurat det du treng på visse eldre innspelingar av akustisk musikk. Sjekk til dømes Decca SXL-plater. Dei relativt romantiske og snille innspelingane krydrast akkurat passeleg opp til å gje skikkeleg inntrykk. Men av og til kan dette bli i meste laget og forstyrre, slik at til dømes Capricco Italien på RCA LSC 2323 opplevast som vel brutal i attgjevinga av messinginstrumenta. Og EMI sine klassiske innspelingar kan verte noko klangmessig tøffe.   Men for ein dynamikk….

Eg spelte ei bråte med musikk, og fann at mange av dei klassiske innspelingane eg var så glad i då eg spelte med MC10 på 80-talet framleis var attraktive, men likevel annleis enn det eg hugsar frå den gongen. Tykkjer du Supertramp kan vere litt daft? Det stemmer ikkje, og det finn du ut ved hjelp av denne pickupen. På ”Cricis what cricis” vert dei komplekse arrangementa løfta fram på ein svært så innbydande måte, og du får lyst til å spele platene om att og om att.

DDT er altså ein glimrande, om enn subjektiv tolkar av innspelingane. Det er definitivt ikkje negativt med markert og oppstramma bass, frontfokusert lydbilde og meir alvor i toppen enn vanleg, til dømes slik du får det ved avspeling via Denon 103. Men av og til er  det slik at pickupen vert ein smule eigenrådig. RCA-platene kan som tidlegare nemnt markere ein litt stressande topp, spesielt når det spelast messingblåsarar på full styrke. Markeringa av øvre mellomtone er heller ikkje ideell om du spelar dei klassiske EMI ASD-platene frå midten av 70-talet. Og lydbildet vert betre ivareteke om du spanderer på deg dei mange gonger dyrare superpickupane eg har prøvd. Likevel, til rock og pop kan du neppe få ein meir tilfredsstillande pickup til prisen. Eg spelte Deep Purple, Pretenders og Prince med stor entusiasme. Dersom du først likar VdH, er dette sterkt vanedannande.

Når eg spelar på DDT i Luxmanspelaren er det fyrst og framst dynamikken som imponerer. Såleis måtte også 1812-overtura på Telarc i elden. Dette er med god marin den råaste vinylplata eg har i samlinga, og normalt slengjer ho pickupen ut av rilla på siste kanonskot. Eg var riktig spent, for gamle MC 10 hadde greidd dette i ET2-armen. Og det gjekk fint, heilt til at det aller siste kanonskotet slengde pickupen ut av rilla, slik det har gjort med dei aller fleste pickupar eg har køyrt gjennom denne eldprøva. Ikkje uventa etter å ha synt 70µ sporing på testplata, men litt skuffa må eg ha lov å vere...  likare gjekk det då eg prøvde pickupen i tolvtomsarmen Kuzma 313 Reference; akkurat same resultat på sporingstesten, men (så vidt) godkjend attgjeving av siste kanonskot.

 

Litt teknisk:

Eg ser at Kuzma-armen min er i det passelege feltet når det gjeld effektiv masse tilrådd frå VdH til DDT II Special, som ynskjer 8 – 14 gram . Det går fint å spele i Jelco-arm, men DDT set tydeleg pris på å komme saman med Kuzma. Spesielt merkbart er dette innan den i utgangspunktet svært gode bassattgjevinga, og symbiosen her er verkeleg glimande, noko heilt for seg sjølv som gjer meg veldig, veldig fornøgd. Du kan skru volumet svært høgt opp før det får konsekvensar i form av bassfeedback og anna svineri. Så når eg tenkjer på at Kuzma lagar endå betre armar….

Impedansen er raust oppgjeven til 25 – 47k, med optimalt rundt 25 – 200 Ohm. Pickupen spyttar dessutan 0,65 mV, så det skulle gå veldig bra med nesten kva som helst av MC-inngangar.

Elles må det nemnast at pickupen kjem i ein veldig funksjonell boks, med ein svært innbydande vater for pickupjustering inkludert. Denne har to skruehol, så det er tydelegvis tenkt at denne kan festast saman med pickupen på armen, for å sjekke at alt er rett justert – under avspeling. Det er også to passande skruar med Umbraco-hovud i boksen. Og du treng ikkje mutterar – det er gjengar i hola på pickupen, så montering av DDT er velsigna enkelt.

 

Kvifor har vi ikkje høyrt VdH?

No har det seg at firmaet Van den Hul lagar både elektronikk og spesielt kablar. Og under den store vinyltørkeperioden frå slutten av 80-talet og fram til ganske nyleg, var det svært få butikkar med skapeleg pickuputval. Det var kablane frå VdH som vart sterkast marknadsført. Kanskje naturleg, for det er nok vanskeleg å slå seg opp ved å distribuere pickupar i prisklassen frå 10 – 90 kilokroner. No har Mono vorte importør av merket, og der er dei ikkje ukjende med vinylavspeling. Likevel er det ute i butikkane vi må møte desse produkta, og endå er det nok slik at det er berre er verkeleg seriøse hardcorebutikkar som kan demonstrere fleire pickupalternativ opp mot kvarandre. Van den Hul leverer sine to nåleslipingar til andre pickupprodusentar, og det er ikkje tvil om at her er ein av dei store kapasitetane på feltet. Eg har veldig lyst til å utforske dei litt dyrare alternativa, men må vente til slike dukkar opp. Sjølv om VdH har levert pickupar jamt og trutt heile tida, har eg faktisk ikkje sett ein einaste VdH-pickup utanom i private samanhengar. Før no.

 

 

Konklusjon

Ikkje uventa kan du få ein svært godt pickup for rundt ti kilokroner frå meister Van den Hul. Ein av dei kjekkaste rockepickupar eg veit om i nokolunde akseptabel prisklasse Ja, det er litt pengar å betale, men eg dristar meg til å kalle DDT eit godt kjøp. Han er sjølvsagt ikkje perfekt ( – noko anna ville vere dumt, ettersom dette er billegaste modell frå produsenten). Men dei viktigaste karaktertrekka er til stades, slik at spesielt dei med sans for bass, dynamikk og rockete musikksmak vil kjenne seg svært fornøgde. På desse felta er det få konkurrentar, og du legg veldig godt merke til desse kvalitetane. Om du derimot er fokusert på akustisk musikk og ynskjer perfekt klangbalanse, djupt lydbilde, vil DDT møte hard konkurranse frå andre pickupar. Og det er kanskje der du finn vitsen med dei dyrare modellane frå same produsent også.

 

No skal visstnok Aalt-Jouk kunne justere pickupane med skreddarsaum etter kunden sine spesifikasjonar ved å endre små faktorar under monteringa. Eg fekk tilbod om dette då eg møtte mannen for mange år sidan, men det vart aldri til at eg sende pickupen frå meg. Om det går an å få til både perfekt klangbalanse, denne fantastiske bassattgjevinga, så vel som ekstreme sporingseigenskapar og storslått lydbilde, er det verd å spørje ein gong til.

 

Importør: Mono A/S

Lest 3343 ganger
Arve Åheim

Fagredaktør i Audiophile.no

Denne e-postadressen er beskyttet mot programmer som samler e-postadresser. Du må aktivere javaskript for å kunne se den.

Beslektede artikler

Nyeste Tester / Artikler

De 20 nyeste Hovedartiklene:

  • Hortenmessa 2018 - messerapport med video
    Skrevet av

    Fagredaktør i Audiophile.no

    Hortenmessa vart avvikla for 17. gongen på rad, og vi var til stades med kamera og mikrofon.

    Les mer...
  • Kaipa – Sattyg
    Skrevet av

    Våre Svenske naboer har fostret mange gode progrock band gjennom tidene, og flere har vært inspirert av Svenskenes supergitarist og progstjerne Roine Stolt. Kaipa’s 12. og mesterlige album Sattyg er verdt en ekstra titt.

    Les mer...
  • Teac CD-P3450 Compact Disc Player – Stig Arne si dagbok juni 2018
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    I denne dagboka skulle eg eigentleg skriva del 2 av “99% av alle høgtalarar er feilkonstruerte". Men eg treng litt meir tid. Lat meg difor ta eit kvileskjer med å skriva om noko heilt anna, men ikkje mindre interessant, eigentleg.

    Les mer...
  • Where do the music end and the listening begin?
    Skrevet av

    Our perception of reality is a highly individual matter: every day our mind is occupied by trying to create coherence between an unimaginable number of fragments brought to us through our different senses. It is a bit like a game: you're given certain pieces but how you combine them is up to you.

    Les mer...
  • 99% av alle høgtalarar er feilkonstruerte (del 1) - Stig Arne si dagbok Mai 2018
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Denne artikkelen burde eg ikkje levert. Eg har eigentleg ikkje peiling, og påstanden (overskrifta) er ganske dryg. Men likevel, eg må berre lufta det. Det er ei problemstilling med tekniske finurlegheiter som eg har fundert over i årevis. Om eg aldri tek det opp, kjem eg ikkje vidare. Eg ser gjerne at dei som har greie på dette tek kontakt, slik at me alle kan læra.  

    Les mer...
  • Martin Logan Classic ESL 9
    Skrevet av

    Vinylguru

    Denne gangen har jeg fått gleden av å ta for meg Martin Logan Classic ESL 9 og lage en omtale av denne, en av de nyeste Martin Logan hybrid elektrostatene.

    Les mer...
  • beyerdynamic DT 1990 Pro - den mest nøytralt lydenende hodetelefonen?
    Skrevet av

    Seniorskribent

    1 år med beyerdynamic DT 1990 Pro, og stiller jeg følgende spørsmål; er dette den mest nøytrale hodetelefonen av dem alle?

    Les mer...
  • Marantz PAM 710 DC Amplifier - Stig Arne si dagbok april 2018
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Eg er ikkje heilt fokusert. Eg har lytta til mykje sidan sist, men ein del av det krev konsentrasjon i form av lengre artiklar. Då må ein ha fred og ro i fleire kveldar på rad, utan lystige lag i hagen med naboar og drikke. Dessutan er fokuset på hagen og tomta no til dags. Mykje må gjerast i løpet av  sumaren. Han er ikkje lang her til lands. Denne gongen vil eg difor satsa på - eg veit ikkje heilt. Eg byrjar no berre å skriva og so får me sjå kva det vert.

    Les mer...
  • Grassat feil tilkopling - Stig Arne si dagbok februar 2018
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Det kan sjå ut som om eg er alvorleg på etterskot, men det er ikkje so ille som det ser ut til. Når eg no har sendt februar, hoppar eg over mars, for då rapporterte eg frå Vossajazz. Neste vert altso april, og då er me ajour!

    Les mer...
  • JBL GO – Stig Arne si dagbok januar 2018
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    I samband med samansmeltinga mellom datamaskina og stereoanlegget renn eg borti stadig fleire merkelige dingsar. Anten eg vil eller ikkje. Her vil eg skriva om ein eg ikkje kunne unngå. Eg kjøpte han og har hatt stor glede av han sidan. 

    Les mer...
  • Vossajazz 2018 - Laurdag og sundag
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

     

    Foto: Runhild Heggem / Vossa Jazz

     

    Før det tradisjonsrike Tingingsverket (det 37. i rekkja) vart Vossajazz-prisen delt ut til Benedikte Maurseth. Me gratulerer.

    Les mer...
  • Vossjazz 2018 - Fredag
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Går det an å vera heldigare med veret? Palmefredag kom våren, to-sifra grader på stokken, og sol. Jazz-turistane frå Bergen ramla ut or toget på Voss jernbanestasjon og sjangla austover mot Vangen forbi kyrkjo, for å løysa ut billettene sine mot armband i billettkontoret på Park Hotell, eller på det nye Vossajazz-kontoret andsynes.

    Les mer...
  • Sandstrøm-Electrocompaniet - Stig Arne si dagbok desember 2017
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Det er framleis fire timar til me lander, og eg held på å kjeda meg i hel. Eg er på reis att. Har nett sett ferdig ein film, og orkar ikkje sjå ein til. Det slår meg at eg kan fiska opp Mac´en frå sekken under flysetet og skriva litt på “frå dagboka”. Eg er jo i ferd med å koma meg ajour! Og då skal eg fortelja litt om kva eg har lytta på i det siste. Det er ikkje småtteri. 

    Les mer...
  • Øyretelefonar – kva skal vi bruke dei til? Utprøving av Mitchell & Johnson
    Skrevet av

    Fagredaktør i Audiophile.no

    Alle treng øyretelefonar av og til, men til ulik bruk.  Av og til vil vi ha musikk utan å forstyrre andre. Andre gongar vil vi ha musikk til arbeid og trim. Og nokre av oss bur så trangt at det er liten vits med kvalitetshøgtalarar. Det er også dei av oss som brukar øyretelefonane som høyrselsvern. 

    Les mer...
  • ZYX 4D Ultimate.
    Skrevet av

    Vinylguru

     

    Denne gangen skal jeg ta for meg en av Zyx sine nyeste kreasjoner, den nye carbon-cantilever utgaven av Zyx sin 4d serie. Jeg har tidligere testet 2 pickuper fra 4d serien, i sølv utgaven og kobber varianten. Begge med godt og mer ulikt resultat enn jeg forventet meg. Kobber og sølv i signalveien utgjør en forholdsvis stor tonal forskjell etter min mening, og de to 4d pickupene låt ganske så forskjellig. Begge nøytrale i og for seg, men kobber varianten var vesentlig varmere i lyden enn sølv utgaven, faktisk så forskjellig at jeg gladelig hadde trodd at man snakket om to vidt forskjellige pickupmerker og lydfilosofier.

    Les mer...
  • Analog kontra digital. Stig Arne si dagbok for November 2017
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

     

    Kjære lesar,

    førre dagbok, “gode stereoanlegg, dårlege vilkår?” er signert oktober -17, so her kjem november -17. Desember -17 er alt klar, og vil koma ganske kjapt. Eg er altså ikkje so mykje på etterskot som det kan sjå ut som. Forseinkingane skuldast reise for min del, og flytting for redaktøren sin del. 

    Les mer...
  • Trilogy 906 riaa
    Skrevet av

    Vinylguru

    Tidligere har jeg testet Trilogy 907 - riaa'en som var Trilogy's topp modell av riaa'er med meget godt resultat. Og denne gangen er det den nedskalerte lillebror 906 som er inne til test.

    Les mer...
  • Gode stereoanlegg, dårlege vilkår? Stig Arne si dagbok August 2017
    Skrevet av

    Seniorskribent i Audiophile.no

    Foto er teke frå eit tilfeldig hifi-blad, og ingen av dei omtalte anlegga, grunna anonymisering. Men det illustrerer nøyaktig korleis det IKKJE skal gjerast 

    I dag vil eg skriva litt om dei stereoanlegga eg har truffe på min veg i det siste. 

    Les mer...
  • ZYX Ultimate 100
    Skrevet av

    ZYX kom for en liten siden med en ny serie pickuper med det ambisiøse navnet «Ultimate». Denne serien kan ses som den endelige utviklingen av deres allerede velrenommerte produkter.

    Les mer...
  • My Sonic Lab Signature Platinum.
    Skrevet av

    Vinylguru

    Så har turen kommet til test nr. 353 av pickuper for undertegnedes del. Og hvorfor da ikke tråkke til med toppmodellen fra MSL (My Sonic Lab), og modellen Signature Platinum.

    Les mer...

Nyeste Nyhetsoppslag

Nyeste Musikkartikler

Annonser

Annonsere på Audiophile.no?

Audiophile.no i flere kanaler:

Nyeste fra Audiophile-TV

Les det digitale tidsskriftet AUDIOphile No.1:

Annonser

Nyeste tråder på Hifisentralen

Nye plateutgivelser